Road Runner Stop!

Συνεχίζω τον παλιμπαιδισμό με ένα ακόμη καρτουνοθέμα από το παιδικό μου παρελθόν. Εδώ όμως μιλάμε για σοβαρό ιδεολογικό ζήτημα. Θα καταλάβετε γιατί...

Όταν ήμανε μικρό παιδάκι λοιπόν, καθόμανε με τις ώρες στο δωμάτιό μου συνήθως ζωγραφίζοντας (πού χάθηκε αυτή η μανία μου με το πέρασμα του χρόνου;) ή παίζοντας με τα κλασικά παιχνίδια των αγοριών (αυτοκινητάκια κλπ). Ένας από τους λόγους που με έκαναν να πετάγομαι σαν ελατήριο από τη θέση μου και να τρέχω μέχρι το σαλόνι, ήταν όταν από το ζάπινκγ του μπαμπά ή της μαμάς προέκυπτε εκείνο το χαρακτηριστικό, επαναλαμβανόμενο μπιπ μπιπ! Ο ήχος δηλαδή που έκανε το γνωστό σε όλους...

...Road Runner!

Ο πατέρας μου το καταδιασκέδαζε όταν με έβλεπε να τρέχω σαν παλαβός στο διάδρομο και να προσγειώνομαι μπροστά από την τηλεόραση για να παρακολουθήσω προσηλωμένος τις περιπέτειες του Κογιότ και του πουλιού που έκανε μπι-μπιπ, γι' αυτό και όταν πετύχαινε το εν λόγω καρτούν στην τιβι, δυνάμωνε τον ήχο επίτηδες ώστε να το ακούσω εγώ και να πεταχτώ έξω. Σύμφωνα με μαρτυρίες του μάλιστα, αυτό πρέπει να ήταν και το πλέον αγαπημένο μου από όλα τα "παιδικά" (= καρτουν).

Υπάρχει λοιπόν ένα σοβαρό ιδεολογικό θέμα πάνω στην αιώνια διαμάχη μεταξύ Κογιότ και Road Runner. Όπως θα θυμάστε ο φουκαράς ο Κογιότ προσπαθεί με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο να πιάσει επιτέλους το χαζοπούλι, το οποίο όμως ΠΑΝΤΑ τα καταφέρνει να ξεφύγει. Και όχι μόνο αυτό, αλλά συνήθως πέφτει ο ίδιος και θύμα των παγίδων που στήνει!

Επειδή λοιπόν το Κογιότ πρέπει να είναι το πιο αδικημένο και βασανισμένο καρτούν όλων των εποχών, έχει πολλούς θαυμαστές οι οποίοι ποθούν μετά μανίας να πιάσει επιτέλους το χαζοπούλι σε κάποιο επεισόδιο της σειράς. Κάτι το οποίο οι δημιουργοί δεν έχουν κάνει ποτέ φυσικά, αφού αυτό θα σήμαινε και το τέλος της σειράς με τη μορφή που την ξέρουμε. (Για τον αδικημένο, φουκαριάρη Κογιότ και τους συμβολισμούς του τα έχει γράψει άψογα η - φανατικιά κογιοτικιά - gatti εδώ).

Ανοίγω παρένθεση Προσωπικά βεβαίως και συμπαθώ το Κογιότ, αλλά δεν μπορώ να πω ότι μου είναι και εντελώς αντιπαθής ο Road Runner, αφού πάντα με γοήτευε η (ανεξήγητη) ταχύτητά του και φυσικά εκείνο το μπι-μπιπ που για τους περισσότερους είναι ενοχλητικό, εγώ το έβρισκα σούπερ αστείο και διασκεδαστικό. Κλείνω παρένθεση

Σε όποιο στρατόπεδο και να ανήκετε, εγώ αυτό που έχω να σας πω είναι ότι όπως αποκάλυψε το gatti, ο Αργεντίνος Lafacukur (νομίζω είναι και blogger), έφτιαξε ένα σύντομο βιντεάκι στο οποίο ο Coyote πιάνει επιτέλους τον Road Runner χαρίζοντας τόνους ικανοποίησης στους κογιοτικούς όλου του κόσμου! Το βιντεάκι είναι φυσικά ανεπίσημο. Απολαύστε το:

Σου θυμίζουν τίποτα;

Αν τα όσα δείχνει το παρακάτω βίντεο σού είναι οικεία, τότε μάλλον δεν είσαι και τόσο μικρός-ή. Πέρασαν τα χρονάκια...

Εγώ πάντως συγκινήθηκα...

Keep under consideration...

It's funny... Actually it's really funny...

A couple of hour ago, a (foreign) friend of me asked me in facebook, what is "uzuburu-buru". I was tired and I was looking forward to go to sleep, when I thought "just a minute; I just told her that it's our blog (me and my friends) so she may wants to pay it a visit, so let's check if it has any recent topic in English, or maybe is better for her to let her read my topics that few of them are in English..."

So, as I was looking up what I 've wrote on this blog, I spent some time to read them, trying to put my self again in my shoes when I was writing them, when all these even actually happened, to remember my thoughts, to remember my feelings, to remember...

So, yes it's funny... it's funny to realize that NOTHING actually change since then...
It's funny to realize that the same political situation that we had one year and a half ago, remains the same, but with different people on the stage...
It's funny to realize that the people are the same, although I tried to change... (and I succeed it up to a level)
It's really funny that I can wish the same things for Christmas, because nothing actually changed...
It's funny that the same cops who murdered Alexis, "protects" us right now...
It's funny that we had AGAIN, this summer, some disastrous fires as the last summer's fires, as those the summer before the last one, as those the summer before that one... (and goes on...)
It's completely funny that every couple of years, it's been invented a new decease like the "crazy cow's", "the pig's flu", the one with the birds...

But the most funny of all, is that from the time I started read my topics, since now, I 'm so tired and I want so desperately to sleep, but I don't. The reason : simple stupidity...

Because it's simple stupidity if we believe that something gonna change one day. It's total illusions everything different around us. The only true thing is that if we see something different around us, it's because we have changed our sight... not because it has actually changed...

So, that's all folks... see you around...


P.S. and something that I didn't use for time is my signature...

> Ksidias Yiannis < > uzuburu-buru.blogspot.com <

***Try to live your edreams, to rule your fears...***

Ό,τι δεν είδαμε...

Πηγή: ΑΣΗΜΩΝΗΣ

Με αφορμή...

Ήθελα να το ονομάσω "δίχως αφορμή" αλλά δεν θα κόλλαγε ο τίτλος με το περιεχόμενο, γιατί ξέρω ποια είναι η αφορμή που θέλω να μοιραστώ κάτι με κάποιον. Ξέρω πολύ καλά, αλλά δεν θέλω να πω.

Ναι, είναι λίγο παράξενο να θέλω να μοιραστώ κάτι και συνάμα να θέλω να το κρατήσω κρυφό. Να θέλω να το γράψω στα αγγλικά, για να το μάθουν οι φίλοι μου από το εξωτερικό και ταυτόχρονα να χρησιμοποιώ την μητρική μου γλώσσα. Ίσως φοβάμαι ότι αν το γράψω σε άλλη (παρόλο που απευθύνομαι σε άνθρωπο που δεν μιλάει ελληνικά) να μην είναι τόσο κατανοητό.

Δεν ξέρω τι να πω. Θες ότι μετά από τόσο καιρό που είχα να δω τους φίλους μου, όλα έχουν αλλάξει τόσο πολύ, όλοι έχουν αλλάξει, ζώντας ο καθένας τους στην ίδια σκηνή καθημερινά, με διαφορετικό τρόπο; Θες, ότι μετά από δύο μήνες ανεμελιάς, διασκέδασης και ευχαρίστησης, πέρασα από μία εξεταστική με 12/15 μαθήματα; Θες ότι ένοιωσα κάτι που δεν ξέρω πως να το περιγράψω, αφήνοντας τις αισθήσεις μου σε κάτι μακρινό, σε κάτι περαστικό, σε κάτι ταξιδιάρικο; Θες ότι όλα γυρίζουν τόσο περίεργα στο κεφάλι μου, μέλλον, παρόν, παρελθόν, στόχοι, όνειρα, προσδοκίες, αναμνήσεις, εικόνες;

Δεν ξέρω τι να πω και τι να κάνω. Δεν ξέρω τι θέλω και που θέλω να πάω. Δεν ξέρω τίποτα απ' όλα αυτά, αλλά ξέρω με ποιους θέλω να είμαι. Ξέρω πως θα ήθελα να ήταν τα πράγματα και πως θα έπρεπε να κυλούσαν. Ξέρω τι μου λείπει, αλλά δεν ξέρω γιατί δεν το λησμονώ. ξέρω τι δεν θέλω, αλλά πηγαίνω προς τα πάνω του. Είναι όλα τόσο περίεργα...

Δεν ελπίζω να με καταλάβει κανείς, δεν πιστεύω να προσπαθήσετε να πάρετε την θέση μου, γιατί πολύ απλά δεν σας νοιάζει και δεν θέλω. Ξέρω σίγουρα πως υποψιάζεστε πως έχω πιει ή "έχω πιει" αλλά τίποτα δεν συμβαίνει από τα δύο. Μάλλον καταλήγω σε κάτι που μου είπε κάποιος, ότι " η σκέψη μου είναι σαν την θάλασσα " και ενώ του φίλου μου είναι σαν ράγες τρένου, ρώτησα " και πρέπει να βάλω ράγες στη θάλασσα; ".

Ήθελα να γράψω κάτι μετά από τόσο καιρό, αλλά δεν έβρισκα κάτι καλύτερο να πω, κάτι πιο αληθινό από αυτά που σκέφτομαι. Έτσι, ένα μάτσο λέξεις, αραδιασμένες με τυχαία και ακανόνιστη σειρά, είναι αυτό που σας δίνω. Ίσως να είναι αυτό που τελικά ζητάω ή ίσως αυτό που τελικά έχω. Ίσως πάλι να μην έχω τίποτα καλύτερο από αυτό ή να μην μπορώ τίποτα καλύτερο.

Σίγουρα όμως, ξέρω ότι αυτά που σκέφτομαι, δεν μπορώ να τα βάλω σε μια σειρά. Δεν μπορώ να αποφασίσω και εντέλει, δεν μπορώ να προχωρήσω.

Αυτά γι' απόψε. Μην ανησυχείτε, αύριο θα ανοίξω τα μάτια μου και τα σύννεφα θα έχουν χαθεί. Θα είναι ήρεμη η θάλασσά μου και οι σκέψεις μου θα ταξιδεύουν με πρίμα τον καιρό.

Λίγα γαρούφαλα....

Στίχοι: Ναζίμ Χικμέτ & Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Μάνος Λοΐζος

Λίγα γαρούφαλα απομένουνε στις γλάστρες
Στον κάμπο θα 'χουν κιόλας οργώσει τη γης
Ρίχνουν το σπόρο
Έχουν μαζέψει τις ελιές
Όλα ετοιμάζονται για το χειμώνα

Κι εγώ γεμάτος απ' την απουσία σου
Φορτωμένος με την ανυπομονησία των μεγάλων ταξιδιών
Περιμένω σαν αγκυροβολημένο φορτηγό
μέσα στην Προύσα

Debate photostory και σχόλια

Επειδή ξέρω ότι πρέπει να είμαι ένας από τους 5-6 σε όλη την Ελλάδα που παρακολούθησαν όλο το debate (ναι ναι, τα κατάφερα), όπως καταλαβαίνετε πρέπει να σας ενημερώσω για τα παραλειπόμενά του...

Η κυρία Χούκλη ρώτησε τους πολιτικούς αρχηγούς λίγο πριν την έναρξη αν θέλουν να παραγγείλουν κάτι. Πρώτος απάντησε ο εκπρόσωπος των Οικολόγων...

(Μας φλόμωσε στο πράσινο ο άνθρωπας. Ανάπτυξη πράσινη, οικονομία πράσινη, στροφή πράσινη, θέσεις εργασίας πράσινες, πολιτική πράσινη. Ε λογικό ήταν να παρασυρθεί και να παραγγείλει μία πράσινη... Βέβαια δεν διευκρίνισε αν θέλει μπύρα, σαλάτα ή την εφημερίδα)

Ο δεύτερος που εκδήλωσε ενδιαφέρον ήταν ο Κωστάκης...







Ε μετά απ’όλα αυτά λογικό είναι να διατηρείται σταθερά στα...

... 117 κιλά!

Γενικά η όλη φάση έμοιαζε με αντίστροφη μέτρηση για τον Κωστάκη (και όχι στα κιλά βεβαίως)...

5 χρόνια διακυβέρνησης γκρέμισες με μανία κάθε κεκτημένο (απ’όσα είχαν μείνει) εργαζομένων και νεολαίας. Από τα Βαρέα-Ανθυγεινά, το Ασφαλιστικό, τις σχέσεις εργασίας μέχρι και το Νόμο-Πλαίσιο για τα Πανεπιστήμια και το Νόμο για τις κουκούλες.

4 τουλάχιστον περιοχές (Ηλεία, Πάρνηθα, ΒΑ Αττική, Εύβοια) καταστράφηκαν σχεδόν ολοσχερώς από πυρκαγιές λόγω παντελούς έλλειψης πρόληψης και ανικανότητας (ή απροθυμίας;) αντιμετώπισής τους.

3, αυτά που συνήθως έπαιρναν οι εργαζόμενοι από την κυβέρνησή σου

2 φορές σού έδωσαν την ψήφο τους κάποιοι ευκολόπιστοι για να μην πω τίποτα χειρότερο

1 πράμα θα σου πω: ΟΥΣΤ!

Η λογική κατάληξη.

Κορυφαίες στιγμές του debate:

* Ο Ευαγγελάτος διαβάζει από μέσα μία ερώτηση και εκεί που είχε γράψει Stage, αυτός διάβασε "Σταζ". Σιγά μην βρεχ’ κι όλας ρε Νικουλάκ’. Άκου "Σταζ"! Βεβαίως υπάρχει και η περίπτωση ο Νικολά Εβανζελάτ να το είπε στα γαλλικά επειδή είναι και του σαλονιού παιδί. Πάντως στην Ελλάδα οι περισσότεροι το προφέρουν "στέιτζ" κύριε Στεφανίδη.

* Το μενταγιόν-καρδούλα της Αλέκας που οι κακές γλώσσες λένε ότι είναι ίδιο με αυτό που φόραγε μία από τις πρωταγωνίστριες του Sex and the City. Τσσσσσσσσς ααααα!

* Ο Καραμανλής απαντά σε ερώτηση του Alexis για τα προγραμματα Stage και λέει σε μια φάση "Τι θέλετε δηλαδή κύριε Τσίπρα; Να πετάξουμε τα λεφτά;". Όχι προς Θεού ρε Κωστάκη, μην λες τέτοια γιατί θα αρχίσει πάλι ο Γιώργος να ρωτάει "Πού πήγαν τα λεφτά" και ποιός τον σταματάει...

* Το φυστικί-βεραμάν πουκαμισάκι του Χορτοφάγου εκπροσώπου των Οικολόγων Νίκου Χρυσόγελου και το ασορτί σηματάκι στο πέτο. Είχαμε τον Καρατζαφύρερ τόσα χρόνια με το σήμα του ΛΑ.Ο.Σ. στο πέτο, έχουμε και τους Οικολόγους τώρα. Γιατί δεν καρφιτσώνει καμιά σφυροδρεπανιά και η Αλέκα;

* Καλά τα σαρδάμ και τα κολλήματα του Γιώργου αυτονόητα κορυφαίες στιγμές. Μόνο που δεν συγκράτησα πολλά, παρά το αμίμητο "ευρυζωνικές ζώνες". Είναι σύστιχο αντικείμενο ρε αστοιχείωτοι που γελάτε.

* Η φάση που ο Χρυσόγελος έβγαλε πάνω στο τραπέζι το βαζάκι με το μολυσμένο νερό του Ασωπού. Σοβαρά σας μιλάω, μέχρι να πει τι περιέχει το βαζάκι νόμιζα ότι τους πήγε κανα βιολογικό μελιτζανάκι του κουταλιού. Μα σε τι βαζάκι πήγε και έβαλε το μολυσμένο νερό ο άνθρωπας; Πάντως το θέμα του Ασωπού είναι πάρα πάρα πολύ σοβαρό και τέτοιου είδους "happenings" δεν νομίζω ότι βοηθάνε. Χρειάζονται πιο δραστικά πράγματα...

* Οι απαντήσεις του Γιώργου που οι περισσότερες ήταν σε πρώτο ενικό (όπου στριμοχνώταν μόνο το γύρναγε στο "εμείς"). "Έχω κάνει 10 χρόνια υπουργός εξωτερικών", "έχω κάνει υπουργός παιδείας", "ξέρω τον Μπαρόζο προσωπικά", "έχω επαφές με όλους τους ευρωπαίους ηγέτες" και άλλα τέτοια που επαναλήφθηκαν καμιά 10αριά φορές το καθένα. Μαζί βέβαια με τα "είμαι έτοιμος", "θα κυβερνήσω έτσι κι έτσι", "εγγυώμαι προσωπικά" κλπ κλπ. Κορυφαίο όλων η απάντησή του στην εύστοχη ερώτηση της Αλέκας περί συμφωνίας Ελσίνκι. "Πήρα τηλέφωνο προσωπικά τον υπουργό εξωτερικών της Τουρκίας και οι έρευνες σταμάτησαν" (σσ Τουρκικές έρευνες το Αιγαίο). Σιγά ρε Γιώργο, πώς καθαρίζεις έτσι ναουμ’;

* Στην ενότητα των ερωτήσεων για το περιβάλλον υπήρξε, όπως ήταν λογικό, ένα παραλήρημα "πράσινης ανάπτυξης" και γενικότερα πρασινολογίας. Ειδικά από Χρυσόγελο, Alexis και Γιώργο. Εκεί λοιπόν που οι τρεις τους πάλευαν να δείξουν ποιός είναι πιο οικολόγος απ’τον άλλο, λέει σε μια φάση ο Alexis για να διαφοροποιηθεί: "Εμείς επιδιώκουμε μία πράσινη πολιτική σε ένα κόκκινο πλαίσιο". Τι είπε ρε το άτομο; Εμείς Alexis μου θέλουμε μία ροζ πολιτική, σε μπλε καμβά, πάνω σε πράσινο τελάρο. ΟΚ;

Είχε κι άλλες ομορφιές η τηλεναυμαχία αλλά τώρα βαριέμαι να τις γράψω και σας αφήνω.

Φιλάκια!

Μίνι προεκλογικός Καζαμίας

Τον Γενάρη ήθελα να κάτσω να γράψω έναν Καζαμία για το 2009 αλλά βαρέθηκα. Χρυσή ευκαιρία τώρα με τις εκλογές για έναν έκτακτο, μίνι, προεκλογικό καζαμία.

~~~

Διάβασα 5 βιβλία του Λιακόπουλου, μελέτησα εις βάθος 16 κιλά τόμους από τις εκδόσεις του Άδωνη Γεωργιάδη, πήρα dvd με 12 ώρες Χορταρέα και 7 ώρες ομιλίες Καρατζαφέρη, μάσησα φύλλα Δάφνης και Παγκρατίου, άκουσα την ομιλία του Γιώργου στη ΔΕΘ χωρίς διάλειμμα, άκουσα εμβατήρια του Κόκκινου Στρατού και επί μία εβδομάδα έκοψα το κρέας. Το αποτέλεσμα; Να οραματιστώ σημαντικές στιγμές από την προεκλογική περίοδο και να σας τις παρουσιάσω σε έναν αριστουργηματικό μίνι καζαμία που θα προκαλέσει αίσθηση. Απολαύστε τον!

16 Σεπτεμβρίου: Η Άννα Παναγιωταρέα καλεί την Αλέκα Παπαρήγα στην εκπομπή της και την στριμώχνει άσχημα. Κατηγορεί - με στοιχεία! - το ΚΚΕ ότι έχει αναχρονιστικό έμβλημα αφού ούτε το δρεπάνι, ούτε το σφυρί χρησιμοποιούνται πλέον ευρέως. Η Παπαρήγα πείθεται και λίγα λεπτά πριν τα μεσάνυχτα προλαβαίνει την προθεσμία του Αρείου Πάγου και καταθέτει το νέο έμβλημα του ΚΚΕ που αποτελείται πλέον από ένα τρακτέρ και ένα laptop! Αμέσως ακούγονται φήμες ότι για λίγο δεν πρόλαβε ο Καραμανλής να αλλάξει τον πυρσό της ΝΔ με οικολογική λάμπα του ΣΚΑΪ.

17 Σεπτεμβρίου: Το MEGA ξεκινά για 354η φορά την προβολή του θρυλικού μικροαστικού σήριαλ "Το ρετιρέ" στα πλαίσια των εορτασμών για τα 20 χρόνια του. Εμεμβαίνει το ΠΑΣΟΚ που μιλά ξεκάθαρα για προσπάθεια επηρεασμού της κοινής γνώμης σε προεκλογική περίοδο. Στέλνει στο ΕΣΡ DVD με τις σκηνές από το σπίτι της κυρίας Σοφιανού όπου κουρτίνες, μοκέτες, έπιπλα είναι βαμμένα σε άψογο νεοδημοκρατικό μπλε. Το DVD μεταφέρει στα γραφεία του ΕΣΡ ο Θέμος Αναστασιάδης, δηλώνοντας στις κάμερες ότι το κάνει αφιλοκερδώς.

18 Σεπτεμβρίου: Το ΕΣΡ δικαιώνει την ένσταση του ΠΑΣΟΚ και αποφασίζει ότι οι σκηνές με τα κακόγουστα μπλε έπιπλα της κυρίας Σοφιανού αποτελούν προσπάθεια επιρροής της κοινής γνώμης υπέρ της απερχόμενης κυβέρνησης. Αποφασίζεται να σταματήσει η προβολή του στις 19 Σεπτεμβρίου, μαζί με τις δημοσκοπήσεις.

19 Σεπτεμβρίου: Σταματούν η δημοσίευση δημοσκοπήσεων και η προβολή του επίμαχου σήριαλ. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις του ΣΚΑΪ δίνουν ξαφνικά ποσοστό 10% στο κόμμα "Χορτοφάγοι - Πράσινοι - Εναλλακτικοί - Χωρίς λιπαρά - Με ISO 3854 από την ΕΕ". Το ΛΑΟΣ εκτοξεύεται στο 12% από τις δημοσκοπήσεις του ΜEGA με αποτέλεσμα η διαφορά ΠΑΣΟΚ-ΝΔ να ξεπερνά το 10%. Ο ΣΥΡΙΖΑ μπαίνει και δεν μπαίνει στη Βουλή σύμφωνα με τις περισσότερες μετρήσεις.

20 Σεπτεμβρίου: Με μία κίνηση - ΜΑΤ ο Καρατζαφύρερ προλαβαίνει οριακά την προθεσμία και προβαίνει σε αντικαταστάσεις στα ψηφοδέλτιά του. Τελευταία στιγμή βάζει υποψήφιους τους: Έφη Σαρρή, Έφη Θώδη, Κατμαν, Ανδρέα Ευαγγελόπουλο, Λάζαρο Σέμο, Αλέκο Ράντο, Κατερίνα Γκαγκάκη και την πρώην γραμματέα του Κοκού Ντεγκρέτσια με συστατική επιστολή από 8 βασιλείς. Αίσθηση προκαλεί και η υποψηφιότητα Ρούλας Βροχοπούλου με δεδομένο ότι διατηρούσε σχέση με μετανάστη τον οποίο ακόμα δεν μπορεί να ξεπεράσει και δεν έχει διευκρινιστεί αν είναι λαθρομετανάστης ή όχι.

23 Σεπτεμβρίου: Η εσωτερική διαμάχη στον ΣΥΡΙΖΑ παίρνει θυελλώδεις διαστάσεις. Ο Αλέκος Αλαβάνος προσκαλείται στην εκπομπή "Πάμε πακέτο" που βγήκε στον αέρα εκτάκτως λόγω εκλογών. Εκεί βρίσκεται προ εκπλήξεως όταν αντιλαμβάνεται ότι ο Cool Alexis τού είχε στείλει πακέτο. Μετά από ένα συγκινητικό βίντεο του Alexis που μούλιασε το στούντιο στο κλάμα, ο Αλέκος άνοιξε το πακέτο όπου βρήκε "το δαχτυλίδι της διαδοχής" που κάποτε είχε στείλει στον Alexis. Το δαχτυλίδι του πεσε απ’ τα χέρια και με δυσκολία συνήλθε για να μπορέσει να διαβάσει το ραβασάκι που το συνόδευε. Το site της Espresso αποκάλυψε μετά το τέλος της εκπομπής ότι το σημείωμα του Alexis έγραφε: "Πάρε το δαχτυλίδι σου / που γράφει τ’ όνομά μου / και βάλτο εκεί που ξέρεις ρε / γαμώ τον Σύριζά μου", με υστερόγραφο "Πού έμπλεξα ο πο**της". Η εκπομπή ξεπερνά το 40% σε τηλεθέαση και ο ΣΥΡΙΖΑ το 3% στις κρυφές δημοσκοπήσεις.

24 Σεπτεμβρίου: Ο George Παπανδρέου βγαίνει στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ALTER. Ερωτάται από τον Νίκο Χατζηνικολάου για τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ για την Υγεία και απαντά ότι έχει ήδη δει όλους τους καινούριους κύκλους του Grey's Anatomy (εννοείται χωρίς υπότιτλους), που δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμη στην Ελλάδα. Ο Πριτέντερ-ντέρης κάνει λόγο λίγο αργότερα για "αρχηγική εμφάνιση" ενώ Παναγιωταρέα και Τσίμας συμφωνούν ότι ο Γιώργος είναι έτοιμος για πρωθυπουργός και ότι ξέρει να μιλά σύγχρονα και απλά. Η Κάτια Μακρή λιποθυμά live από την συγκίνηση. Η Όλγα Τρέμη αρκέστηκε να σημειώσει ότι ο George είναι άριστος γνώστης των νέων τεχνολογιών.

25 Σεπτεμβρίου: Μετά από διαβουλεύσεις εβδομάδων γίνεται τελικά το debate. Η ΝΔ στέλνει την υποψήφια Β Αθήνας Αλίκη Αρβανιτίδη-σύζυγο Πασχάλη, το ΠΑΣΟΚ τον Γιώργο, το ΚΚΕ την Αλέκα, ο ΣΥΡΙΖΑ και τους 11 εκπροσώπους των τάσεών του, ενώ παρόντες ήταν και οι "Χορτοφάγοι-Πράσινοι-Εναλλακτικοί-χωρίς λιπαρά-με ISO 3854 από την ΕΕ". Το ΛΑΟΣ έστειλε τον Γιώργο Ανατολάκη. Οι δημοσιογράφοι που στέλνουν τα ΜΜΕ είναι η Τατιάνα Στεφανίδου, ο Αιμίλιος Λιάτσος, η Λιάνα Κανέλλη, ο Παύλος Παπαδημητρίου-Πουρουπουπού και guest ο Ηλίας Ψινάκης. Παρουσταστής ο Σάκης Ρουβάς. Τόπος διεξαγωγής ορίστηκε το στούντιο του "Ελλάδα έχεις ταλέντο".

Παρατράγουδα πριν καν αρχίσει το debate. Μέλη του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ, εξοργισμένα από δήλωση του Θ. Πάγκαλου ότι το ΚΚΕ έχει στην περιουσία του όλη την ανατολική πλαγιά των Άλπεων και την υποθαλάσσια της Θεσσαλονίκης, αλλάζουν τις ταμπέλες στο δρόμο με αποτέλεσμα ο George να μπερδευτεί και να φτάσει στη Μακρακώμη Φθιώτιδας. Εκεί, αγρότες προσκείμενοι στο ΚΚΕ τού σκάνε τα λάστιχα του αυτοκινήτου με αποτέλεσμα ο George να ξεκινήσει με το ποδήλατο για την Αθήνα. Στη διαδρομή τού βγαίνει η αλυσίδα και προσπαθώντας να την τοποθετήσει εν κινήσει ώστε να μην χάσει χρόνο, πέφτει και χτυπάει το χέρι του. Κατέληξε στο νοσοκομείο απ’ όπου συμμετείχε στο debate μέσω του laptop του.

Το debate ξεκινά με τους χειρότερους οιωνούς. Η Αλέκα Παπαρήγα αποχωρεί όταν ο Ηλίας Ψινάκης την αποκαλεί "θεά", υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει Θεός πόσο μάλλον θεά... Η Λιάνα Κανέλλη χαρακτηρίζει την Αλέκα ως "αντίχριστη" και από τα νεύρα της ανάβει τσιγάρο. Ο Άδωνις Γεωργιάδης που είναι κάπου εκεί τριγύρω και βλέπει το σκηνικό παίρνει τηλέφωνο στο 1142 και καρφώνει την Κανέλλη που καπνίζει σε κλειστό χώρο. Επεμβαίνουν οι αστυνομικές δυνάμεις εν μέσω ύβρεων όπως "πατσαβούρα, βουλγάρα, άπλυτη κουμμουνίστρια" και "χαφιέ, φασίστα, ταγματασφαλίτη".

Οι 11 του ΣΥΡΙΖΑ έχουν παραταχθεί σε 4-4-2, αλλά δεν μπορούν να αποφασίσουν ποιός θα πάρει το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Ο Παύλος Παπαδημητρίου-Πουρουπουπού προσπαθεί να τους εξηγήσει πώς αγωνίζεται ο Ολυμπιακός, ενώ η επέμβαση του Γιώργου Ανατολάκη προκαλεί την αντίδραση των εκπροσώπων της ανανεωτικής αριστεράς. Τελικά οι του ΣΥΡΙΖΑ κάνουν πρόχειρα επί τόπου δύο έκτακτα συνέδρια και μία διαρκή συνδιάσκεψη και αποφασίζουν να μιλούν εναλλάξ και ανάλογα με το θέμα.

Ο Γιώργος Ανατολάκης ερωτάται από τον Παύλο Παπαδημητρίου-Πουρουπουπού αν νιώθει ακροδεξιός και απαντά: "Μπορώ να παίξω όπου μου ζητήσει ο πρόεδρος". Την επόμενη μέρα, "Φως" και "Α1*" έχουν το ίδιο πρωτοσέλιδο: Εργάτης ο Ανατόλ, "Παίζω όπου θέλει ο πρόεδρος".

Η Αλίκη Αρβανιτίδη-Σύζυγος Πασχάλη μαλλιοτραβιέται με Λιάτσο και Τατιάνα που την κατηγορούν ότι η παρουσία της στα ψηφοδέλτια της ΝΔ είναι σκάνδαλο. Ο εκπρόσωπος των "Χορτοφάγων Πράσινων" αναπτύσσει το καυτό θέμα της εξαφάνισης σπάνιου είδους πράσινου μυρμηγκιού στη Βορειοανατολική Ναμίμπια ενώ ταυτόχρονα δηλώνει ότι οι "Χορτοφάγοι" μπορούν να συνεργαστούν με τον οποιονδήποτε μετεκλογικά, αρκεί να δεσμευτεί ότι θα φτιάξουμε παρτέρια στις οροφές των αυτοκινήτων. Προτείνει επίσης να μην τραβάμε καζανάκι, να μην φτιάχνουμε καφέ στο μπρίκι και να μην πλένουμε τα δόντια μας πάνω από 2 φορές την εβδομάδα, μπας και σωθεί ο πλανήτης.

26 Σεπτεμβρίου: Ο Κωστάκης ο Καραμανλής ο μπουχέσας βγαίνει ζωντανά στο δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ και απαντά σε όλα τα καυτά ερωτήματα. Δηλώνει ότι δεν είναι κουρασμένος ξεσφίγγοντας σιγά-σιγά τη γραβάτα του, ενώ κάνει άνοιγμα στη νεολαία προτείνοντας να καταργηθεί το offside και να μπει σαν υποχρεωτικό μάθημα σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης το Pro και το bar tending! Στο υπόλοιπο της συνέντευξης εξηγεί ότι έχει κάνει και λάθη εκτός από λάθη και ότι αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους πρέπει να τον ψηφίσουμε! Τονίζει για ακόμη μια φορά ότι θα μας γ@#*σει όλους δίχως σάλιο και ντροπές αλλά για να γίνει αυτό ανεμπόδιστα πρέπει να του δώσουμε την ψήφο μας.

28 Σεπτεμβρίου: Ο Λάκης Λαζόπουλος βγαίνει Δευτέρα επειδή την Τρίτη έχει Champions League και θα έχανε όλη την τηλεθέαση. Μετά την επιτυχία του "Κινήματος της παραλίας" στις Ευρωεκλογές, που ανέβασε τα μεροκάματα, τις συντάξεις και τα ποσοστά της ακροδεξιάς, ο Λάκης Λαζόπουλος δινει "γραμμή" στο φανατικό και πολυπληθές κοινό του, να πάει στις 4 Οκτώβρη στον Παρνασσό, στα 3-5 Πηγάδια και στο Καϊμακτσαλάν. Εναλλακτικά, αν ο καιρός είναι ζεστός τη μέρα των εκλογών, προτείνει Λεωνίδιο, Ύδρα-Σπέτσες και Μονεμβασιά. Καλεσμένοι στην εκπομπή του είναι ο Γιώργος Αμυράς και η Ρένα Τσιτσιμπίκου από το "Μένουμε Ελλάδα", οι οποίοι προτείνουν "20 μαγευτικούς προορισμούς για να μετατρέψουμε την επαναστατική πράξη της αποχής σε αξέχαστη εμπειρία". Χορηγοί του Αλ-Τσαντίρι στη συγκεκριμένη εκπομπή είναι το Vence-Ρέμος Travel και το Καζίνο Λουτρακίου.

Την επομένη ο Στέφανος Μάνος δημοσιοποιεί ένα σχέδιο εξόδου από την κρίση: μετά τον αγροτουρισμό και τον εναλλακτικό τουρισμό, προτείνει τη δημιουργία του "αποχικού τουρισμού", που σημαίνει κάθε 15 μέρες εκλογές με μεγάλη αποχή και αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης με αποτέλεσμα την ενίσχυση της "βαριάς βιομηχανίας" της Ελλάδας (=τουρισμός) από τις ορδές εκδρομέων-απεχόντων.


Όσοι νομίζετε ότι τα παραπάνω είναι φαντασίες γελιέστε!

Οραματίστηκα και τις κεντρικές προεκλογικές συγκεντρώσεις των κομμάτων. Άμα μου ρθει όρεξη θα σας τις γράψω κι αυτές για να ξέρετε τι σας γίνεται.

Φιλούθκια!

ΥΓ: Το κείμενο είναι (ντεμέκ) σατυρικόν έτσι; Μην αρχίσει τα μπινελίκια κανας φανατικός οποιασδήποτε πλευράς. Ξηγημένοι να μαστε.


*Α1 = η εφημερίδα του ΛΑ.Ο.Σ.

Yiannis in Romania…

My experience in Romania doesn’t starts at the time I landed at Constanta’s airport. My experience in Romania starts an afternoon, while I was posting a forum from my university. I was looking at the topic of “traineeship”. And there, I saw a post that said “If you are looking for a traineeship in another country, just call this number…”. And my AIESEC story began.

It was a matter of time to go abroad. Actually, I was just waiting to finish my June’s exam period and then to go for a traineeship in another country. Till that time, I started to get involved in AIESEC’s actions and activities. I started to realize that one of my worse decisions in my life was that I didn’t join that organization before. So, after taking some experience in the organization, by participating in a couple of conferences and in some learning events, I took the decision to go for a traineeship in another country.

For me, it didn’t matter at all in which country. The only thing that really mattered was the job description. I was searching and searching for a good job description with the guys from AIESEC, I was sending emails with my CV and further information, but nothing was fitting to me one hundred percent. So, I was a little bit disappointed about that but an afternoon, it came up a really good job description out of nowhere.

I accepted it immediately, without even see the destination. I was so happy about the job description, that I didn’t even look the rest information. So, after accepting that proposal, I started to check the rest information. It was an educational traineeship in Romania. It was great. I checked for tickets and I searched for some information about the place that I was going. By that time, I started to chat with my buddies there and I was starting to build my firsts friendships.

The time pasted and an afternoon, I was in Constanta, at the airport, waiting for my luggage. From a small window I saw two girls, with a small Romanian flag and a white piece of paper that was written in Greek “well pissed, Yiannis”. It was great! Till my first morning there, I didn’t have realized that I was in Romania. It was something that I realized in a really great way.

My first morning there, I had my greatest experience in that traineeship. I spend the previous night in an AIESECer’s house. I woke up at 9 o’clock and I went out at the court and I meat her parents. They are great people. They offered me coffee and a chair to sit. They didn’t speak English but they had a great smile on their faces. Actually, I couldn’t even speak English because I was thinking like being still in Greece.

It was the best morning there. We had a great conversation for about two hours. We spoke about history, music, politics, Romania, Greece, food and so many other things. They spoke to me in Romanian, by using some English, French and some other language’s words. They even said to me some words in Greek. I was replaying in English, French, Italian and in every other language I knew a word. We used our body languages to effort our speeches. It was great!

The days were passing so quickly that I didn’t even notice that the last day had come. It was like yesterday the day that I went to the hostel, the day that my roommates came at the room, the day that I went to my first training, at my first conference. Everything is like happened yesterday. I had great time there. And that is because all the people that I have meat there that made those two months so unique in my life’s calendar.

I was staying with three amazing girls from three different countries. Staying with them was like living in heaven and in hell the same time. They are three girls, completely different from me and each of them, with the others. We had our good times and our bad ones but in general, I think that they will agree that most of our time, more than ninety percent, was a great time. We had our crazy moments, our funny moments, our personal moments and our sentimental ones. It was a great school for me to stay with them.

But the same time, it was like hell for me. I had to look after three awesome girls that everyone felt in love with them. Noone could say which one was the most pretty. And that was the reason that everyone wanted to be in my shoes, to stay in our room, to have a piece of the great everyday life that I had there. But noone ever thought that I had also to be there for them, to make their life easy and joyful, as they made it for me with the big difference that, I had to look after three girls and they had to look after only one guy, me.

And if you think that taking care of one girls is difficult, try to imagine how difficult is for three. I am just joking because it was the best thing that I could do as a reward to those things that they do for me (cooking, cleaning, ironing, massage, styling advisors, etc). So, that was the reason why I participated in two conferences there (taking a break from our room life). That was the reason I felt so free and so great during that time. I enjoyed so much both conferences, each one for a different reason.

The first one, that I had the honor to be the chairman, it was for people that they considering to go for a traineeship in another country. So, I had the chance to speak to them, to share with them my experience and to make some new friendships. Some new friends either from Romania or from other countries and we spent there some really great time. All of them are people that it will be difficult to forget.

The second one was with the local committee from Constanta. There I had the chance to dream with them, to plan with them and to fly with them. I had the chance to know them better, by spending time with them. I had the chance to be part of their team and to share with them my thoughts about their future. It was a great challenge for me and for them. It was a challenge that I think that we will all remember.

I kept for the end the main purpose of my trip there. The trainings that me and the other two girls we were delivering. These trainings I think were the biggest challenge for us. These trainings that they didn’t had anything to do with our previous life because we are students in the university and not teachers in a school. But I think that we succeed in them too. I think that it was a great experience not only for the participants but also for us. We learned as much things as they learned and even more. Not only that, we made some new friends.

Some new friends that I am really happy that I meat them, I am really happy that they I had the chance to share with them some of my knowledge and to brainstorming with them so many new perspectives of the things that we were talked. I am so glad that I had the chance to improve myself through their comments and their feedback, to see new perspectives that I didn’t saw before and to get some of their eyes sparkle.

Sparkle, that I had so many time to see in someone’s eyes. But they were not the only ones who had a sparkle in their eyes. Actually, everyone had a different sparkle in their eyes. That is the reason why I thank everyone of you for my experience in Romania. But as it happens always in the human relations, there some people really special for me. Some people that I had the chance to spent some more time with them, to know them better and to speak about few more thinks. Some people, that the time I was with them was so amazing and so different. These people, knows who they are. We had already said a lot of things and we know that we will have the chance to see each other again.

I have to close this post because it become really big and nobody will spend time to read it. But before ending it, I have to say to all of you a great thank you. A great thank you about the things that you have done and you changed me. About the time that we spent and now is one of my greatest time periods in my life. About the things that we had discussed and about the conclusions that we made because they will change my point of view in few things.

I wish you, to have fun and to take care of yourselves. I wish you will enjoy every moment of your life and every of your dreams to become true. I hope you had such great time with me as I had with you. Bye and see you another time…

P.S. 1. I am here for few days and I already miss Romania.

2. If you want to comment, you have to click below the word “σχόλιο”, you write your comments in the white box and then you press the orange button that says "ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ" (for those who don’t know Greek). You can also open these pages with translate.google.com, by just copying the url in the google translator's box.

3. About the photos and the all the things that you want from me, please, be a little patient because I am studying a lot and I don’t have a good internet connection. In the beginning of the October, when I will finish my exams and I will be in Athens, I will sent you whatever you asked me and what I had promised to you. This is the deadline. But I will try to make it sooner.

Maja in Chios (Part 3) - The end of that story, the beginning of a new one...

The end of this story had came. Maja is now back in Slovenia. But before her leaving, she gave an end to that small story. She said :

"Internship in Greece was for me an incredible experience. I was very happy that so many people welcomed me with open arms and were willing to help me and support me in any situation. I'm really thankful to everyone, especially to my buddy who was always there for me and who made my first days in Chios just unforgettable. People in library were also very cool and I will never forget the word my supervisor Aristula said the first day I came to work: »Don't worry, now you have a mom here!«And she was really like my mother all the time – when I had health problems, when I needed any kind of advice or just a good company. And I had so much fun with other interns, Okan and Aleksandra, I always smile when I remember our jokes.

I will never forget our trip by boat to Athens, it was a real adventure. We had some troubles because we had tickets with student's discount and when we entered the boat they asked Aleksandra for student's identity card but she didn't have it. So they told her to wait at the reception to fix the thing. But Okan and I were very inpatient and told her: »You don't need to go there Aleksandra, after 5 minutes everyone here will forget that you doesn't have the right ticket.« So we bought coffee, found a free bench and started a conversation about something. When suddenly someone came to me and asked: »Do you know Miss Petkovic?« I looked Aleksandra and she secretly shaked her head like she would like to say me »Don't tell him that I'm the one!« so I answered him »No, I don't know her…« Then he also asked Aleksandra and of course she said »no« too. When he went away we started to laugh but after a while we started to get a bit worried. What will happen if they will find out about our lie? Will they throw us from the boat and drowned us in the sea? =) Weekend in Athens was great because we met other interns who were on exchange in Athens and Thessaloniki so we could share our internship experiences and spent an amusing time together. A lot of them are very interesting people and it was great to hear their life stories but unfortunately one weekend was just too short to know each other very well. On Saturday we spent a great day in Aegina island and in the evening we had a night out with beers at rock of Acropolis where we could enjoy the beautiful view. Next day we met at Monastiraki and took a walk from there to Acropolis which is the most beautiful historical site that I have seen in my life. Then we had a traditional Greek lunch at Thissio and after that we visited the new Acropolis museum. I just can't describe how stunned I was when I saw all those unique sculptures and surviving treasures of Acropolis. Our time in museum was very limited because we had to catch the boat back to Chios at 7.00. We realized that if we will go to the port by tube we will definitely miss the boat, so we took a taxi. The problem was that the driver didn't know English so it was very hard to explain him where we wanted to go and that we were in a hurry. But somehow we managed to catch it so we were very relieved.

The last week of my internship my brother came to visit me and we spent a great time together just relaxing at the beach, swimming and visiting some sights around the island. And it was very convenient for us that we had the same flights back to Slovenia because it is very boring to wait hours and hours alone on the airport. The internship in Greece was an opportunity of a lifetime that has given me a new perspective on life and work. It was a summer full of invaluable experiences, learning countless life lessons and developing amazing friendships. I came home full of beautiful memories, indescribable feelings and with new inspiration which will definitely guide my future..."

I can only wish her, the end of this story, to be the beginning of a new one. And so on... And all these stories, to be part of the great book of your life. I wish you the best!!! I wish you, every of your dreams to become true and to always have this great smile in your face. And one day, who know, we will meet again, in different place or in the same... :)

Have fun and take care of your self... :D