uzuburu-buru

Την καλημέρα μου σε όλα τα μήκη και πλάτη της Ελλάδος, σε όλη την Ευρώπη και όλο τον κόσμο, γιατί ως γνωστών, είμαστε και τιτανο-τεράστιο blog, με αναγνώστες από όόόόόλο τον κόσμο.

Διάβαζα που λέτε πάλι σήμερα τα νέα μας (τα χάλια μας δηλαδή), στα διάφορα online ΜΜΕ και έλεγαν για κάτι οικονομικούς όρους, που δεν έβγαζα άκρη...


Κάτι για έλλειμμα, κάτι για τριετία υπό παρακολούθηση, κάτι πράγματα πολύ περίεργα, που πραγματικά μου είναι εντελώς άγνωστα, πράγματα τα οποία είναι μη απτά, πράγματα τα οποία, αν δεν έχεις αρκετές γνώσεις οικονομικών, δεν τα καταλαβαίνεις...

Και επειδή, πολλοί από εμάς δεν έχουμε ιδέα από οικονομικά, παρά μόνο αυτό που ξέρουμε είναι πως κάθε μήνα τον τελειώνουμε χρεωμένοι, πως με το που παίρνουμε το μηνιάτικο, ξεπληρώνουμε τα του προηγούμενου μήνα, τα πάγια (φως, νερό, τηλέφωνο, κινητό) και στο τέλος αν μας μείνουν λεφτά, λέμε και ευχαριστώ, είπα λοιπόν να σας κάνω μια ολιγόλεπτη ενημέρωση περί οικονομικών.

Έψαξα λοιπόν, στα πάνω από 700 επιλεγμένα email που έχω λάβει κατά καιρούς και τα οποία έχω κρατήσει και βρήκα το παρακάτω...

" Ένα δωδεκάχρονο παιδάκι βλέποντας τις ειδήσεις ρωτάει τον μπαμπά του:
- Μπαμπά, τι είναι η πολιτική;

Ο πατέρας, που είναι φανερά ικανοποιημένος που ο γιος του δείχνει σημάδια ωρίμανσης, του απαντάει με ένα παράδειγμα:

- Κοίταξε παιδί μου... Μια χώρα είναι σαν μια οικογένεια. Πάρε για παράδειγμα τη δική μας.

Η μαμά, είναι σαν την κυβέρνηση, κανονίζει τα πάντα μέσα στο σπίτι. Εγώ, ο πατέρας, είμαι σαν το μεγάλο κεφάλαιο, στηρίζω την οικονομία του σπιτιού.

Η υπηρέτρια, είναι σαν την εργατική τάξη, κάνει όλες τις εργασίες που πρέπει να γίνουν.

Εσύ, είσαι η κοινή γνώμη που παρατηρεί τα όσα συμβαίνουν γύρω της.

Τέλος, το μωρό που έχουμε σπίτι συμβολίζει το μέλλον της χώρας.

Σκέψου τα όλα αυτά το βράδυ, και αύριο θα συζητήσουμε για τα συμπεράσματα που έβγαλες, εντάξει;

- Εντάξει μπαμπά, απαντάει ο μικρός, και σκεφτικός πηγαίνει στο κρεβάτι του.
Στη διάρκεια της νύχτας και ενώ σκεφτόταν τα σοφά λόγια του πατέρα, ακούει κλάματα από την κούνια του μωρού. Σηκώνεται πάνω, πλησιάζει την κούνια και βλέπει ότι το μωρό έχει λερωθεί...

Πηγαίνει στην κρεβατοκάμαρα να το πει στην μητέρα του, ανοίγει την πόρτα και βλέπει μόνο τη μητέρα του στο κρεβάτι να κοιμάται. Ο πατέρας άφαντος! Τον πιάνει πανικός! Από την μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου υπηρεσίας, ακούει ύποπτους θορύβους... πλησιάζει, κοιτάει και βλέπει τον πατέρα του με την υπηρέτρια στα τέσσερα! Κάγκελο ο πιτσιρίκος!!!

- 'Τι να κάνω;', σκέφτεται, 'να ξυπνήσω την μαμά; θα δει τον μπαμπά με την
υπηρέτρια, να διακόψω τον μπαμπά; ντρέπομαι, και ποιος θα αλλάξει το
μωρό;;;, εγώ δεν ξέρω να το κάνω...

Αποφασίζει, λοιπόν να κάνει την πάπια και πάει για ύπνο.

Το επόμενο μεσημέρι, μετά το φαγητό, λέει ο πατέρας στον γιο:

- Λοιπόν; Σκέφτηκες αυτά που σου είπα εχθές;

- Ναι πατέρα, τα σκέφτηκα.

- Και τι συμπέρασμα έβγαλες;

- Όταν η κυβέρνηση κοιμάται, το μεγάλο κεφάλαιο πηδάει την εργατική τάξη, η κοινή γνώμη αδιαφορεί και το μέλλον της χώρας είναι βυθισμένο στα σκατά!!"

Συμβουλή... ΜΗΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ!!!


Επεξήγηση συμβόλων:

S.P.=Stepas σε κοκκινάκι
K.Y.=Ksidias Yiannis

Πάμε να ξεκινήσουμε...


S.P. : τι εγινε με το θεμα; Τραυματιστηκε ο σεκιουριτας;

K.Y. : ψυχορραγεί...
παίζεται αν θα ζήσει...
στο λαιμό του την άναψε το κτήνος την πρώτη και την άλλη στο στήθος, και μετά καθόταν δίπλα του σαν να μην συμβαίνει τίποτα... γείτονες κάλεσαν ασθενοφόρο...αν έχεις το Θεό σου...
S.P. : γιατι ομως;
K.Y. : ????
S.P. : πώς εγινε η φαση;
K.Y. : who knows...? Δεν έχουν πει ακόμα...Δεν βγάζουν άκρη λένε, από την πρώτη ανάκριση. Θέλουν χρόνο για να τα μπαλώσουν...δεν καταλαβαίνεις;
S.P. : γκαφα τεραστια μυριζει... Μα τον σεκιουριτα του αμερικανου πρεσβη;
K.Y. : Ρε φίλε... τι να πω..
S.P. : τον κωλο θα τους κοψουν οι ‘‘συμμαχοι’’
S.P. : ουτε ψυλλος στον κορφο τους...
K.Y. : Τα λέγαμε και στα Εξάρχεια, τότε με τον Βαγγέλη αν θυμάσαι...Καλά εννοείται πως θα φάμε μεγάλο πουλί από τους Αμερικάνους Και οι Ρώσοι θα μας δοξάσουν... :-)
S.P. : :-)
K.Y. : Θα μας ξαναδώσουν φυσικό αέριο :-)) Αλήθεια τι κάνεις τέτοια ώρα ξύπνιος;
S.P. : ειχα παει να δω το ματς, μετα γυρισα και χαζευα στην Τιβι και τωρα μπηκα λιγο νετ να δω τι παιζει
K.Y. : Ποιό ματς? Τον μΠΑΟΚ?
S.P. : μΠΑΟΚ βεβαια
K.Y. : και πόσο ήρθε?
S.P. : 1- 0
K.Y. : ole ole ole!!!
K.Y. : Έλα ρε μΠΑΟΚάρα...
K.Y. : Και τώρα έχει νάνι σαν καλό παιδί που είσαι?
S.P. : μπα όχι, σπανια με παιρνει ο υπνος πριν τις 4.Τωρα εχει διαβασμα λογοτεχνιας
K.Y. : Οι φαντάροι μας τι κάνουν?
S.P. : ο Θανος με πηρε σημερα. Μια χαρα είναι αλλά πολυ κρυο λέει
K.Y. : Η άλλη η κυρία?
S.P. : Καλα κι αυτος.Σαπιζει
K.Y. : :-)) Γαμήθηκε το σύμπαν με εμένα. Βλέπεις αποτελέσματα (σ.σ. στην εξεταστική) που φέρνω;
S.P. : αναλυτικη θέλω να δω. Αλλιώς δεν... Πότε τελειώνεις;
K.Y. : 12
S.P. : χμμμ, νωρις νωρις
K.Y. :Ένα έχει βγει μόνο. Αυτό που ήταν με απαλλακτική... 8,5. Τα άλλα από Μάρτιο και μετά και άμα... Με τα σαϊνια που έχουμε...
S.P. : μπραβο το αγορι μου! Ο φοιτηταρας μου!
Κ.Y. : o **** σου είναι καλύτερο... :-))
S.P. : 28 Φλεβαρη υπαρχει κλεισμενο τραπεζι για Μαλαμα. Έχε το υποψη. Αν και μεχρι τοτε...
K.Y. : Τότε θα είμαι Ρόδο... :- ( Και εκτός αυτού και Αθήνα να ήμουν δεν θα ερχόμουν... Να γίνω πάλι σκατίδι με Μάλαμα δεν λέει... :-))
S.P. : Δεν πειραζει. Τι θα κάνεις Ρόδο;
K.Y. : Διακοπές. Στον Δημήτρη τον καθηγητή, αν θυμάσαι, που είχατε γνωρίσει σε μια ταβέρνα στην Νέα Σμπύρνη, τότε που είχαμε βγει με την Κωνσταντίνα...; Σου λέει τίποτα η περιγραφή μου;
S.P. : Στο Φαληρο. Κατάλαβα
K.Y. : ;- ) Μπράβο το αγόρι μου
S.P. : και με ποιες αλλες θα πας ;
K.Y. : Με την Ευαγγελία και τη Νικολέτα...
S.P. : which means?
K.Y. : Βαγγέλης + Νίκος
S.P. : Χα χα! Καλο! :-)) Καγκουροπαρέα δηλαδή
Μπα... Εκεί γίνεται της πόρνης... Θα έχουμε πολλές επιλογές...Καθηγήτριες πρωτοδιόριστες, κοπέλες από το μεταπτυχιακό του (Διοίκηση σχολικών μονάδων ή κάπως έτσι) και το πιο ωραίο... **** ***** !!!
S.P. : φρονιμααα
K.Y. : Πίνεις τίποτα τώρα?
S.P. : Πάντα, τέτοια ώρα
K.Y. : Αν δεν πίνεις τέτοια ώρα που είναι και η πιο κατάλληλη, τότε πότε περιμένεις να πιεις? Ποτε...Πάμε για ξεσάλωμα...με ό,τι αυτό συνεπάγεται...
S.P. : ‘‘παντα τετοια ωρα’’ εγραψα και το εννοουσα
K.Y. : Τι πίνεις?
S.P. : μπαλαντινα
K.Y. : χμμμμμ Γειά μας λοιπόν (κόκκινο κρασί εγώ)
S.P. : αντε γεια μας... Χικ...
K.Y. : xaxa... Για πες, τι σκέφτεσαι να κάνεις όταν πάρεις πτυχίο; Έχεις τίποτα στο μυαλό σου;
S.P. : αργει αυτο. Ιουνη. Και ορκομωσία Ιούλη ή Σεπτέμβρη
K.Y. : Άλλο ρώτησα και η απάντηση ήταν στο " Πότε παίρνεις πτυχίο? "
S.P. : Δεν ξερω. Δεν σκεφτομαι κατι
K.Y. : Συνέχιση σπουδών? Δουλιά? Στρατός?
S.P. : θα το παλεψω πρωτα μηπως βγει κατι καλο για μεταπτυχιακο. Αν δεν βγει τοτε Αυγουστο ή Νοερμβρη (αναλογα πώς θα είναι το ποδι) μπαινω φανταρος. Και μια δουλιτσα βοηθος λογιστη όποτε προκυψει μεχρι να μπω φανταρος μεσα στα σχεδια
K.Y. : Τίποτα άλλο?
S.P. : Κι αλλο; Αρκουν αυτα
K.Y. : Ξέρω γω?
S.P. : Ειναι και τα αγγλικα μεσα. Αν προλάβω θα ετοιμαστώ για Μίσιγκαν Μαϊου και επίσης μόλις πιάσω μια δουλιά κι έχω ένα χαρτζιλικάκι θα συνεχίσω τα μαθηματα κιθάρας. Αυτά.
K.Y.Εγώ πάλι σκέφτομαι πολλά, χρόνο δεν έχω για να τα κάνω όλα, και το καλύτερο? Τα χέρια μου δεν φτάνουν να πιάσουν τα περισσότερα από αυτά που σκέφτομαι ...
S.P. : Για πες. Εν συντονυμία (που λεει κι ο Ζηκος)
K.Y. : Πάντα μιλώντας για μετά τον Σεπτέμβρη... Στρατός ή διδακτορικό ή δουλιά στο εξωτερικό ή πρακτική στο εξωτερικό ή μεταπτυχιακό στο εξωτερικό ή οτιδήποτε έχει να κάνει με εξωτερικό... Όπου να'ναι
S.P. : βλεπω εχεις καταληξει...
K.Y. : Σίγουρα.... Η αποφασιστικότητα είναι βασικό μου χαρακτηριστικό...και η σιγουριά για τις κινήσεις μου. Πάντως θέλω να φύγω μακριά από την Ελλάδα και ό,τι την θυμίζει :- (
S.P. : Γιατι ρε φιλε;
K.Y. : Είναι τόσο ωραία έξω... Ζεις σαν άνθρωπος... Δεν έχεις πράγματα να σε τραβάνε, να σε έχουν δεμένο....
S.P. : Μαλιστα... Μακαρι να μπορεσεις να πας
K.Y. : i wish me too...
S.P. : Ιταλια, Ισπανια καλυτερα που εχει και ωραιες γυναικες
K.Y. : Λατινική Αμερική? Τι σου λέει? που έχει γυναίκες, λεφτά, **** ...?
S.P. : ακομα καλυτερα, αλλά θα φτασεις μεχρι εκει κατω; Ασε που αμα ερωτευτεις λατινα τελειωσε. Αυτες ειναι ολο παθος Σου παιρνουν ολο σου το "ειναι" και φευγουν...
K.Y. : ξεκ***ες...Πες το μην ντρέπεσαι...
S.P. : πες το κι ετσι
K.Y. : Ρε φίλε, πήγα σήμερα σε ένα μωρό, για ένα πρόγραμμα της aiesec, για πρακτική στο εξωτερικό... Και με πρήζωσε να πάω Λατινική Αμερική. Μάλιστα μου έφερε παράδειγμα μια τύπισσα κι έναν τύπο, που είναι τώρα εκεί (Κολομβία) και που σκέφτονται σοβαρά να μην γυρίσουν ξανά Ελλάδα ή τουλάχιστον να μην γυρίσουν για πολυυυυ καιρό και με φυτίλιασε... με πρήζωσε
S.P. : Κολομβια; Η χειροτερη χωρα Νοτιου και Βορειου Αμερικης. Εμποριο ναρκωτικων, εμφυλιος, καταστροφη, μαφια, παρακρατος και δεν συμμαζευεται
K.Y. : Ξέρω τι θα πεις... central amerika και όχι south...
S.P. : Κεντρικη Αμερικη τι να πας να κανεις ρε; Εκτός αμα ειναι για διακοπες τότε αλλαζει...
K.Y. : kati se ellada mou thimizei an afiseis ton emfilio...
S.P. : το γαμησες
K.Y. : Έχει και brazil... ;) Και δεν σου είπα το καλύτερο...united arab emirates. Φοιτητής χωρίς πτυχίο με καλό επίπεδο γνώσεων με καλό επίπεδο γνώσεων αγγλικών, Η/Υ για θέση γραμματέα, μισθός 1780 usd. Σου λέει κάτι; Μηνιαίος με πληρωμένα φαί και καταλυμμα
S.P. : Άμα μπεις στη διαδικασια να ψηνεσαι να πας σε αραβικη χωρα το χεις χασει το παιχνιδι. Ειδικα αν ψηνεσαι λογω των υψηλων μισθων
K.Y. : Γιατί ρε μαλάκα; Αν πας εκεί, μπορείς να πας σε όλες με τουτού... Ο μισθός είναι κίνητρο, για να μην τρως από τους γονείς. Παίρνεις τόσα το μήνα και τα ξοδεύεις να πας κάθε μήνα και σε μια γειτονική χώρα ;)
S.P. :Ξαδερφος μου απ’το χωριο, εβγαλε Πολυτεχνειο Βολου μηχανικος ειχε προταση απο Αραβικη χωρα για δουλια με απιστευτο μισθο σχεδον ειχε ψηθει να παει ωσπου εμαθε απο αλλον Ελληνα οτι η ζωη εκει ειναι πολυ σκληρη εντελως αλλη νοοτροπία απο Ελλαδα δεν μπορει να συνηθισει ο Ελληνας την κουλτουρα τους πχ αμα κοιταξεις εστω μια γυναικα σε δημοσιο χωρο με πονηρο σκοπο πας μεχρι και φυλακη και δεν ξεμπλεκεις εχεις μεν λεφτα εκει, αλλά δεν εχεις πώς να τα ξοδεψεις καπως ετσι ειναι η φαση
K.Y. : Στα ξενοδοχεία έχουν και γαμώ τα call girls... 400$ Και έχει το απίστευτο μ**** από ανατολικές χώρες...Μέχρι και **** παρακαλώ
S.P. : Ναι ρε φιλε αλλά δεν ξερω κατα ποσο μπορουμε εμεις να συνυθισουμε σε τοσο συντηρητικο και σφιχτοκωλικο κλιμα, να εχει μονιμως το φοβο μηπως μπλεξεις με το θεοκρατικο τους κρατος και δεν μπορεις να ξεμπλεξεις. Γουστα ειναι αυτα παντως...
K.Y. : d/t/t/p/p/s δουλιά και Κυριακή ****, από το πρωί μέχρι το βραδυ...
S.P. : εγω δεν θα πηγαινα για κανεναν λογο
K.Y. : Έχει και για ασιατικές χώρες... έχει για παντού...αλλά λατινική Αμερική και Ασία κωλολένε. Αν σκεφτώ συντηρητικά πάω Ευρώπη
S.P. : Αν ειναι να πας εξωτερικο πρεπει να σκεφτεις: 1. γιατι θελεις να φυγεις απο Ελλαδα 2. για ποιο λογο θες να πας εξω (δουλια, σπουδες, εμπειρια) 3. αν θες να βρεις ενα μερος εκτος Ελλαδας για ψιλομονιμα
K.Y. : 1. Για να ξεχάσω και να ζήσω νέες εμπειρίες, νέους έρωτες, 2. δουλιά και διασκέδαση, 3. για ψιλομόνιμα
S.P. : Ε τοτε Ασιες και Λατινικες Αμερικες ξεχνα τες (κατα τη γνωμη μου). Τεράστιο ρίσκο, άλλες νοοτροπιες, πολύ μακριά... Εκτός αν έχεις φτιάξει καποιο γερο κομποδεμα για τους πρωτους δυσκολους μηνες
K.Y. : Είναι αλήθες το "πολύ μακριά" αλλά για πάνω στο χάρτη... Παντού είναι άνθρωποι και ζουν τα προβλήματα που ζούμε κι εμείς καθημερινά, με διαφορετικό τρόπο, αλλά κατά βάση τα ίδια προβλήματα. Όλοι έχουν τις ίδιες έγνοιες και το ίδιο πάθος για ζωή...
S.P. : Σοβαρα;
K.Y. : yeap
S.P. : Μην μου κανεις κοινωνικη αναλυση ρε παπάρα. Εδώ μιλαμε για σενα και τη ζωη σου. Λες να μην ξερω οτι τα προβληματα ειναι πανω κατω τα ιδια παντου; Ή λες να ειμαι ρατσιστης και να μην ξερω οτι ολοι ειναι ανθρωποι; Άλλο λεμε τώρα. Θα πας εξω. Πρεπει εκει που θα πας να μπορεσεις να την παλεψεις για να μην γυρισει μπουμερανγκ η περιπετεια και για να μην αισθανθεις χειροτερα απ’οτι στην Ελλαδα. Αυτό λέω
K.Y. : όπου και να είναι καλύτερα θα είναι. Μπορεί να μην είμαι με την οικογένειά μου, με τους φίλους μου, αλλά δεν θα είμαι Ελλάδα. Εκτός αυτού, δεν έχω πρόβλημα να παλέψω και να διεκδικήσω, να προσπαθήσω από το μηδέν να ζήσω
S.P. : Σε εχει απογοητευσει η Ελλαδα δηλ σε σημειο που ‘‘δεν παει αλλο’’;
K.Y. : Όχι τόσο, εντ'αξει... Έχουμε πολύ περιθώριο μέχρι να φτάσουμε εκεί Αλλά έχω φτιάξει μια εικόνα τόσο τέλεια στο μυαλό μου...όλα ιδανικά κι έτσι. ότι έξω είναι ιδανικά τα πάντα
S.P. : τεραστια ψεδαισθηση αλλά μην σου χαλάω και το ονειρο... :-))
K.Y. :Έτσι μπράβο...
K.Y. : Λοιπόν... Μιλάμε μία ώρα τώρα αν δεν το χεις πάρει χαμπάρι και εκτός αυτού με έχεις κάνει να κατεβάσω 750ml κόκκινου κρασιού...

S.P.: παντως αυτη η ταση ειναι τρομερα διαδεδομενη στις ηλικιες μας

K.Y. : Όπα ... Κοινωνική ανάλυση θα κάνεις? :-))
S.P. :Οχι ρε, για σενα θα μιλαγα. Δεν θα σου ελεγα πχ ‘‘η γη δεν ειναι επιπεδη και ο ηλιος βγαινει απο την Ανατολη’’
K.Y. : Δηλαδή? Τι θα έλεγες;
S.P. : Οτι πολλοι προτιμουν να πανε στο εξωτερικο επειδη τους τη σπαει η Ελλαδα και οτι προτιμουν να παλεψουν στο εξωτερικο για καλυτερη ζωη παρα στην Ελλαδα. Ειναι λιγο οξυμωρο αυτο
K.Y. : Κοίτα... Ο καθένας όπως την βρίσκει...
S.P. : Αυτο εννοειται
K.Y. : Πάντως πρέπει να μου το κόλλησε ο πατέρας μου το φευγιώ... Ζωή του ναυτικού και τα σχετικά...
S.P. : Αφου θες να πας να αραξεις καπου αλλου ρε. Δεν νομιζω να θες να ταξιδευεις συνεχεια. Έτσι νομιζω δηλαδή...
K.Y. : Αν σου πω ότι δεν ξέρω τι θέλω, τι θα μου πεις? ότι είμαι ο εαυτός μου?
S.P. : οτι ειναι πολυ λογικο. Ελαχιστοι ξερουν
K.Y. : Πάντως το μόνο που ξέρω είναι ότι πνίγομαι... Πνίγομαι άσχημα
S.P. : Ε ειναι πολλα που συντελουν σε αυτο, αλλά θα ξελασκάρεις μη φοβασαι. Παντως αν τη βρισκεις με το να πας εξωτερικο, να πας. Δεν ειπα εγω το αντιθετο
K.Y. : Ρε συ, γουστάρω να μιλάω μαζί σου γιατί αν μίλαγα με κάποιους άλλους (...) θα τα αναγάγανε όλα στη Σοφία...
S.P. : χα χα
K.Y. : Γελάς; Δίκιο δεν έχω;
S.P. : Eλα ρε, ποια Σοφια; Πλακα σου κανουμε ωρε ωρες, μη μασας. Tωρα μιλαμε σοβαρα. Σχεδον...
K.Y. : Εγώ σοβαρά μιλάω πάντα... Δεν ξέρω για σένα
S.P. : Ασε που ενας μεγαλος αντρας ειχε πει οτι τα πιο σπουδαια λογια εχουν ειπωθει υπο την επιρροια αλκοολ
K.Y. : Ποιός ήταν?
S.P. :Ένας πιωμενος
K.Y. : Θυμάσαι το όνομα αυτού του αγίου ανθρώπου?
K.Y. : Λοιπόν... πάμε Αμέρικα να μπούμε σε πρόγραμμα ΑΑ;loipon... pame amerika na mpoume se programma aa?
S.P. : δεν ειμαι εγω για τετοια ακομα
K.Y. : Ξέρεις τι είναι τα προγράμματα ΑΑ?
S.P. : Α όχι. Νομιζα ελεγες για aiesec και τετοια
K.Y. : Όχι...Είναι κρατικά προγράμματα της Αμερικής. ΑΑ=Ανώνυμοι Αλκοολικοί
S.P. : χα χα χα! Εννοειται!
K.Y. : Κάτι έλεγες πως σήμερα είναι νύχτα λογοτεχνίας...Πού πηγε η κυρία; Παρέα με το άδειο μπουκάλι ballandines?
S.P. : Τωρα που θα κλεισουμε παω να μαθω τι θα κανει ο πριγκηψ Μίσκιν που ειναι αγρια μπλεγμενος Κυνηγαει μια γυναικα. Τη Ναστάσια Φιλίποβνα
K.Y. : Πάντα πίσω από τα φουστανάκια είμαστε... Πού μας χάνεις πού μας βρίσκεις, γύρω από το ****...
S.P. : Από αρχαιοτατων χρονων
K.Y. : Γάμησέ τα...
S.P. : Γι’αυτο διαβαζω βιβλια, για να καταλαβαινω οτι το παλεψαν και άλλοι παλια και ακρη δεν εβγαλαν
K.Y. : XAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXA
K.Y. : Ρε συ... ένας άλλος σοφός (πιωμένος) είχε πει "οι άντρες βασανίζονται όταν μια γυναίκα δεν ενδίδει, ενώ οι γυναίκες βασανίζονται για μην ενδώσουν"... Τοποθετήσου
S.P. : σωστοοος
S.P. : Την καλυτερη ατακα την ειχε πει ο (μαλακας κατα τα αλλα) Ουινστον Τσορτσιλ. Την εχεις ακουσει;
K.Y. : ...........
S.P. : Ηταν πιωμενος
S.P. : πολυ
K.Y. : Καλά άρχισες...
S.P. : και παει σε μια καθωσπρεπει κυρια και της λεει: ‘‘Εισαι πολυ ασχημη’’. Και του λεει αυτη
K.Y. : Δεν έχεις πιει πολύ?
S.P. : ‘‘κι εσεις ειστε πολυ μεθυσμενος’’. Και λεει αυτος: "ναι αλλά εγώ το πρωι θα ειμαι ξεμεθυστος!! "
K.Y. : XAXAXAXA
K.Y. : Το έχουμε ξαναπεί πως "Δεν υπάρχουν άσχημες γυναίκες... Μόνο άντρες που δεν πίνουν...."
S.P. : σωστο και κλασικο
K.Y. : αλλά μάλλον αυτή θα ήταν σκατά...
S.P. : κι αυτος σκατιδι!
K.Y. : XAXAXAA! Πούστη είσαι άπαιχτος και μετά από μιαμιση ώρα στο msn
S.P. : Λοιπον παω να μαθω τι κανει ο πριγκηψ Μισκιν
K.Y. : Αλήθεια, πόσο έχεις πιεί?
S.P. : 3 ποτηρακια
K.Y. : Καλά είσαι...
S.P. : τα λεμε αυριο χοντρουλη
K.Y. :Πάγο πας να βάλεις, από μέσα?
S.P. : δεν με εχεις μαθει ακομα;
K.Y. : Το πρώτο μόνο με πάγο...
S.P. : Παγο βαζω στο πρωτο ποτηρι. Στα επομενα δεν βαζω. Σιγα μην κανω φασαρια. Ασε που βαριεμαι
K.Y. : XAXAXA
S.P. : και μιας και πιασαμε τις φιλοσοφιες απόψε, οι Μεξικανοι ξερεις τι λενε ετσι;

K.Y. : Λοιπόν πήγαινε εκεί στον πρίγκηψ και πες μου αν την πάλεψε εκείνος...αλλά πριν πας πες μου για τους Μεξικάνους
S.P. : για την τεκιλα: στην αρχη με νερο, μετα χωρις νερο, στο τελος σαν νερο. Ετσι πινεται!
K.Y. : XAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXA
S.P. : αντε καληνυχτες
K.Y. : Ισχύει μόνο για την τεκίλα?\
S.P. : ¨ολοι οι λαοι τα ιδια προβληματα εχουν!!!
S.P. : συ ειπας!
K.Y. : XAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXA
K.Y. : Λοιπόν... Τα χαιρετίσματά μου στην αυτού μεγαλειότης... Και ενημέρωσέ τον για τα καθέκαστα
S.P. : ευχαριστως
S.P. : θα χαρει ο προγκηψ
S.P. : ι
S.P. : τα λεμε
S.P. : αντε φιλια
K.Y. : ta leme...
S.P. : τελευταιο
S.P. : να διαβαζεις αυτο
S.P. : http://fourtounastoaigaio.blogspot.com/
S.P. : για την..αλλη οψη του νομισματος
S.P. : ;)
S.P. : ’νυχτα
K.Y. : nyxta..

Τα σχόλια δικά σας...

Εκφράσεις όπως : " Γυναίκα, πιάσε το δίκαννο...", "Έτσι μου 'ρχεται, τα πιάσω την καραμπίνα, και να ανοίγω τρύπες...", "Μη με προκαλείς εμένα, γιατί θα μιλήσουν τα σιδερικά..." είχαμε συνηθίσει να τις ακούμε σε περιπέτειες, αστυνομικές καταδιώξεις, western's και σε πολλές σαπουνόπερες...

Τώρα πια, θα τις ακούμε πιο συχνά, χάριν στους εκπαιδευμένους και καθ' όλα καταρτισμένους άνδρες της ελληνικής αστυνομίας, που χωρίς φόβο, προτάσσουν τα στήθη τους, στο οργανωμένο έγκλημα, στη μαφία, στους εμπόρους ναρκωτικών, στη διάσωση ομήρων και την έκδοση κλήσεων ( όχι λάθος, δεν κολλάει αυτό).

Μην φοβάστε λοιπόν... κοιμηθείτε ήσυχα το βράδυ... σίγουρα κάποιοι εκεί έξω μεριμνούν για τον ήσυχο ύπνο σας, δαγκώνουν τα @ρ%|&|@ τους από το κρύο, για να βλέπουμε εμείς όνειρα, στη ζεστή θαλπωρή του σπιτιού μας...
κάποιοι εκεί έξω παίζουν κορώνα γράμματα την ζωή τους, για να μπορούμε εμείς να αφήνουμε το δροσερό αεράκι να μπαίνει από το ανοιχτό παράθυρο, τις καυτές μέρες του καλοκαιριού, χωρίς να φοβόμαστε μήπως μπει κάποιος κλέφτης...

Κάποιοι, μα σίγουρα όχι αυτά τα ρεμάλια που θέλουν να λέγονται αστυνομικοί, που θέλουν να τους συμπεριφερόμαστε και να τους μιλάμε όπως στους άνωθι κυρίους που κάνουν όλα όσα είπα, που ζητούν να τους σεβόμαστε και να τους υπολογίζουμε, που δεν έχουν το θάρρος, την τιμή και την ανδρεία να φυτέψουν μια σφαίρα στο ίδιο τους το κεφάλι, παρά έχουν την γλίτσα και την βρομιά και τολμούν να πυροβολούν δεκαπέντε χρονών μαθητές, άοπλους πολιτικούς και οικονομικούς μετανάστες και τους θεωρητικά συναδέλφους τους, ειδικούς φρουρούς.

Δεν με νοιάζει ούτε τι έγινε πάλι, ούτε ποιος έφταιγε, ούτε για ποιο λόγο... δεν με νοιάζει τίποτα απ' όλα αυτά... το μόνο που με νοιάζει είναι αυτοί οι "########" (άνθρωποι πήγα να γράψω αλλά δεν μου έβγαινε) να μην με προστατεύουν, να μην τολμούν να με πλησιάζουν, να μην με κοιτάνε και να μην μου απευθύνονται..

Δεν μπορώ να πιστέψω πως οι κυβερνώντες με θεωρούν τόσο ηλίθιο, τόσο βλάκα και τόσο άμυαλο, χωρίς να έχω ίχνος νοημοσύνης και αντίληψης... δεν μπορώ καν να το διανοηθώ πως λέγοντάς μου την δικαιολογία "μεμονωμένο - τυχαίο περιστατικό", αυτό το πράγμα που έχω στο κεφάλι μου και που κάποιοι το λένε μυαλό, μπορεί να το πιστέψει, όταν μέσα σε δύο μήνες έχουμε τρία επίσημα περιστατικά αστυνομικής βίας, κατάχρησης εξουσίας, πυροβολισμό, απόπειρα δολοφονίας, τραυματισμό, σωματική βλάβη και φόνο εκ προ μελέτης. Δεν μπορώ να κατανοήσω, ούτε το λόγο, ούτε την αιτία, ούτε την αφορμή, γι' αυτή την συμπεριφορά αυτών των αστυνομικών.

Θεωρώ λοιπόν πως όχι μόνο είναι υποχρέωση μας να αντισταθούμε σε αυτές τις συμπεριφορές, αλλά πλέον είναι επιβεβλημένη η ανάγκη για δραστικά μέτρα. Σε καμία περίπτωση, πράξεις σαν και την σημερινή ή πράξεις σαν και αυτές που ακολούθησαν την δολοφονία του Αλέξη, είναι ενδεικτικές για το τι πρέπει να κάνουμε. Τέτοιες πράξεις δεν ευνοούν κανέναν άλλο παρά τους διοικούντες, ωθώντας τους έτσι σε αυτές τις πολιτικές.

Πρέπει να αναθεωρήσουμε πολλές από τις πράξεις μας και τις συμπεριφορές μας, ν' αλλάξουμε νοοτροπία και να αφυπνισθούμε σαν πολίτες. Να γίνουμε (όπως είναι και της μόδας) "ενεργοί πολίτες", να συμμετέχουμε και να προβληματιζόμαστε με κάθε τι γύρω μας. Να πιστεύουμε και να ζητάμε αλλαγή... αλλάζοντας τρόπο σκέψης, αποκτώντας συνείδηση για τα μελλούμενα και όσα διαδραματίζονται γύρω μας, τότε θα αλλάξουμε σαν άνθρωποι, θα γίνουμε καλύτεροι...

Δεν θα προτείνω επανεξέταση των κριτηρίων για το να γίνεις αστυνομικός, ούτε το να αλλάξουν εκπαίδευση και τρόπο επιλογής, δεν θα προτείνω την μη οπλοφορία ή την μη χρήση χημικών... Αν αλλάξουμε σαν άνθρωποι, θα αλλάξουν και αυτά... Είναι σαν το ντόμινο, ρίχνεις το ένα τουβλάκι και παρασέρνει και τα υπόλοιπα... δεν κοιτάς την λεπτομέρεια και το μικρό, αλλά το μεγάλο... γιατί, μπορεί το μικρό να είναι πιο εύκολο να το αλλάξουμε, αλλά το μεγάλο είναι πιο συναρπαστικό και πιο δραστικό...